Wat een geweldige opkomst weer vandaag bij Het Hoogheemraadschap Grootegast! 
Elke keer is het weer prachtig om te zien hoe zoveel mensen samenkomen om anderen een onvergetelijke dag te bezorgen. De samenwerking was top, de sfeer was geweldig en het weer werkte natuurlijk ook fantastisch mee.
Dit is de kracht van verbinding:
—————————————————————————————————————————————————————–
Vandaag heeft Stichting Indo Melati weer een geweldige dag gehad. Niet alleen wij, maar ook de bewoners hebben enorm genoten. Wat is het toch geweldig om dit te mogen en te kunnen doen. Dit is zo dankbaar werk als je ziet hoe die mensen genieten!
Ik mocht vandaag een echtpaar vervoeren; zo mooi om te zien hoe zij stonden te genieten, daar doe je het immers voor. Toen ik net terug was om even pauze te houden, stonden de volgende bewoners bij wijze van spreken alweer te wachten, haha!
Maar het is niet alleen maar rijden; het is ook de bewoners helpen om op en top van het voertuig te komen. Dat lukt niet altijd met een tillift, dus dan moet het maar op de ouderwetse manier. Er werd op een gegeven moment geroepen: “Kan u hier even helpen? Ze komt er niet uit.” Uiteraard doen we dan ons best om dat zo veilig mogelijk aan te pakken.
Op zo’n moment heb je dan een oudere dame in je armen. Ik hield haar vast alsof ze een baby was, en ja, toen kon ik het echt niet laten om haar heel even te wiegen. Zij begon toen spontaan te zingen: “Slaap, kindje, slaap…” Ja, op zo’n moment moet je echt wel even lachen.
Dit alles is alleen maar mogelijk als je veel mensen om je heen hebt met dezelfde visie en gedachten. Want als je met elkaar zoiets moois neer kunt zetten, dan lukt het zeker.
Ik mocht vandaag een echtpaar vervoeren; zo mooi om te zien hoe zij stonden te genieten, daar doe je het immers voor. Toen ik net terug was om even pauze te houden, stonden de volgende bewoners bij wijze van spreken alweer te wachten, haha!
Maar het is niet alleen maar rijden; het is ook de bewoners helpen om op en top van het voertuig te komen. Dat lukt niet altijd met een tillift, dus dan moet het maar op de ouderwetse manier. Er werd op een gegeven moment geroepen: “Kan u hier even helpen? Ze komt er niet uit.” Uiteraard doen we dan ons best om dat zo veilig mogelijk aan te pakken.
Op zo’n moment heb je dan een oudere dame in je armen. Ik hield haar vast alsof ze een baby was, en ja, toen kon ik het echt niet laten om haar heel even te wiegen. Zij begon toen spontaan te zingen: “Slaap, kindje, slaap…” Ja, op zo’n moment moet je echt wel even lachen.
Dit alles is alleen maar mogelijk als je veel mensen om je heen hebt met dezelfde visie en gedachten. Want als je met elkaar zoiets moois neer kunt zetten, dan lukt het zeker.
Harry (de Goldwingman) Janssen was dit keer de fotograaf die alles heeft vastgelegd.
Dit is echt met elkaar en voor elkaar!
Iedereen ontzettend bedankt voor de inzet en de gezelligheid.
0 reacties